Eyvah Bebeğim iştahsız!

0

2 yaşındaki çocuğuyla yeme problemi yaşayan bir arkadaşımın bana sorduğu bazı soruları ve cevaplarını sizinle paylaşmak istedim.Kanımca bu sorun çoğu annenin yakındığı bir problem.

Soru: şimdi mesela sen yarın ne yedireceksin oğluna

cevap:sabah aç karna meyva suyu

Sonra yumurta-bitki çayı-ballı ekmek felan/öğlen çorba felan,arada ev yapımı kek/akşam etli birşey  yada yoğurtlu, kefirli birşey.

ama diyelim o gün canı bişey yemek istemezse öyle gezer yedirmem

ben hazırlamadan önce muhakkak sorarım acıktınmı yiyecekmisin oğlum diye.yiyecem yap anne derse yaparım

yiyebileceği şeyleri sunarım hangisini yapayım,o ne derse onu yaparım, ev yapımı makarna, tarhana çok seviyor mesela

günde genelde 3 öğün yiyor daha fazlasını istemiyor

 

Soru:Arkadaşım sen şimdi ne zaman süt veriyosun bu çocuğa. Etli bişiy derken kendinize yaptığın yemektenmi veriyosun? Birde sen diyosun yiyebileceği  şeyleri sunarım önüne diye.

Nemutlu sanaki  sevdiği şeyler var ve bir damak tadı. Canı birşey istiyor ve söylüyor benim yavru ceylanımın canının istediği birşey bile yok öyle bii damak tadına sahip değil henüz etleri  tavukları bile çorbanın içinde veriyorum

pütürlülere daha alıştıramadım ki ha makarna pilav yağda yumurta falan bunları sevdiği için yiyiyor sorun yok.Ama bi kaç lokmadan soonra yine istemiyor yada ağzından çıkarıyor.

Birde büyük  lokma verdiysem hemen çıkarıp anne bu büyük minik ver diyor.

üstelik büyük  dediği şeyi görsen yiyebileceği kadar aslında ama alışamadı. Peşinde gezerek yediriyorum hala çünkü bıraksam kendi keyfi 10 gün

sonra gelir . Sen aç bırak diyosun ama o aç kalsada ben acıktım demezki. Bıraksan öyle yaşar. Yemek yemek olmasında dünya onun için çok güzel.

Birde bana iyi bi çocuk pisikoloğu öner tanıdığın varsa. Bu konuda yardım almak istiyorum. Nasıl davranacağımı şaşırmış durumdayım çünkü.

 


Cevap:Arkadaşım bir zamanlar bende senin gibiydim.Hatta daha fazlasıydım. Çocuk yeterli beslenmiyor diye  gece uyandırıp kalorili şeyler içirirdim.

Ama baktımki bunların hiç bir  faydası yok.Ne çocuk kilo alıyor nede aldığı kilo yarıyor.Ancak kolay hastalanır hale geliyor böylece.

Bir çocuk bir şeyi severek isteyerek yerse ancak o zaman ona yarıyor. Seni çok iyi anlıyorum bir anne olarak çocuğunun iyi büyümesini isteyen duyarlı bir anne olarak çok haklısın.

Daha iyi yesin daha güzel büyüsün istiyorsun.Ama bazı noktalar var bu konuda hassas olan.

Benim annemde senin gibiydi,kardeşime yıllarca çektirdi.Sürekli zorla besledi o kustu.Yedirmediği şey kalmadı.Ama araları çok bozuldu.

Anne çocuk ilişkisi bu yaşlarda oluşmaya başlıyor sen yemek gibi bir konu yüzünden çocuğunla aranı bozarsan ilerde ergenlikte çok çekersin.

Bırak kendi haline Allah c.c. ona karnı acıkınca doyurması için bir mekanizma vermiş. Biz eğer daha o acıkmadan yiyecekleri önüne serersek istemeyecek yemeyecektir.

 

Sen kendini düşün tıka basa toksun ama başkaları senin aç olduğunu iddia edip seni besliyorlar. Ne yediğinden zevk alırsın ne bişey.Her çocuğun acıkması öğütme süreci farklıdır.Bunu kabul etmek lazım.

Sen acıktığını düşündüğün için yememeli gerçekten kendi acıkmalı ve istemeli senden öyle beslemelisin ki bünyesine yarasın.

Öbür türlü acıkmadan beslemekle çocuk 2 kaşıkta doymuş gibi hisseder kendini.Ciddi acıkması lazım.

Bir öğün besledikten sonra ortadan herşeyi kaldır hatta mutfağı kapat en az

3-4 saat ağzına hiçbirşey verme abur cubur dahil.4 saat sonra sor yermisin bişeyler diye.

İstemezse yine bekle 3-4 saat taki yiyeceğim diyene kadar.Böylece kendi kararınıda kendi vermiş olur. Özgüvenide gelişir.Aç olunca tüm gün yediklerinden daha fazla yer merak etme.

Hemde yiyeceklerinde tadını alır.Lezzetine varır.Yeme zevki gelişir.Damak tadı oluşur.

Çocuğun aklında yemek dedinmi mutlu bi olay canlanmalıki yemek istesin her öğün işkenceye dönerse yemek yemekle mutsuzluğu

bağdaştırıp yemek istemez.

 

Birde en aç zamanında en zor yediği şeyi ver.En aç zamanında koy önüne tavuğu didiklesin.Aç ya yiyecek mecbur.Çok açken koy önüne pütürlüleri.

Bak nasıl alışacak.O pütürlüyü  yiyebildiği kadar yer sonrada üstüne yemek isterse bir çorba içirirsin.Arkadaşım 2 yaşına gelmiş bir çocuk herşeyi

yiyebiliyor olmalı.

 

Birde Çok karışık menüler hazırlarsanda acıkmak bilmez çocuk.Bir menüde hem  et-yogurt-makarna-pilav-sebze varsa ne zaman öğütecekte ne zaman

acıkacak yavrucak.Yazıktır ya.Sen hiç merak etme ne şartlarda ne kötü beslenmelerle büyüyen çocuklar var. Sen çok besledin diye daha iri yarı olmayacağı gibi sen

az besledin diye daha ufakta olmaz.Olacağı gibi olur sonuçta.Ama bakarsın yıllar onu beslemek için çocukla didişmekle geçmiş. Kızının en güzel zamanları ziyan olmuş gitmiş.

 

Yemek olayının birazda annenin kendini tatmin olayı olduğunu düşünüyorum.Beni dinledi yada dinlemedi.Yemezse kötü çocuk olur.

Anne kızar, sevmez neden? Çünkü annenin hazırladığını yemedi!Annenin kızmasıyla yemek olayını beraber hatırlıyor ve ömür boyu yemeye karşı isteksiz

çocuklar oluyor.Çocuklarıyla ilişkisi çok iyi olan bir ablanın bu konuda bir sözü vardı:”Yemek gibi önemsiz bir konu için çocuklarımla

aramı bozamam, O hakkımı daha önemli konulara saklıyorum.Karnı acıkan yer veya yemez o onun kendi sorumluluğu” derdi.

 

Çocuğu belli sınırlar içinde serbest bırakmak gerekir.Karnı acıkıp istemedikçe zorlamamak gerekir.Bu günlerde sürebilir.Çünkü çocuk zaten

doğduğundan beri zorlandı bunun psikolojik telafiside günler sürebilir. Bir psikologa gitsen sana yine bunun benzeri şeyler söyliyecektir.Bırak aç

kalsın diyecektir.

Bir anneye çocuğunu aç bırakmak çok zor geliyor. Ama çocuğu yemeye zorlamakta çocuğa bir o kadar zor geliyor emin olun.

İştahlı bir çocuk gerçekten bir nimet.Allah herkese nasib etsin.Ama birazda

Bunun için bizim çabalamamız gerekiyor.

Kolay gelsin

İnşallah 🙂

Share.

Leave A Reply