Bir Ergen Onbeş Gün

0

Ülkemin gençleri ergenlik sendromu diye bir illete mübtela olmuş. Birde yanlış, katkılı, hormonlu beslenme sonucu ergenlik yaşı inmiş 10’lara. Bu ergenler ne anne- ne baba ne büyük tanır olmuş. Hayatları diziler ve oradaki hayatlar.

Hayatları facebook, tweetter olmuş. Kimsenin umrunda değil boş geçen vakitler, harcanan en verimli yıllar. Evinde televizyon olan varsa çöpe atmak için çocuğunun ergenlik krizlerini beklemesin. Çünkü o zaman iş işten geçmiş olacak.

Ne olduda böyle doldum 5 yaşında 1 çocuğu olan ben 🙂

15 gün ara tatilde 1 ergen ve onun kardeşiyle yaşayınca sütten ağzım yandı yoğurdu üflemeye başladım. Aman yavrum ergenliğe gelince böyle olmasın diyerek çözümler, nedenler sonuçlar üretmeye başladım.

15 gün başı boş ergenler ne yapar? Evde TV yoksa bilgisayardan TV açılır ekran ikiye bölünür yarısı TV yarısı oyun, facebook gibi malayani işlere ayrılırki gözler bir an olsun ekrandan kaymasın.

Aileler ne yapar? Onlar oh ne ALA! Mualla… Giyim kuşam peşine koşar.

“Şu renk var ama, bu renk kabanım yok” deyip karda kışta alışveriş yollarına düşer. Evdeki ergen ve çocukmu? O nasılsa bağlandı ekrana; sessizce ruhunun eksiklerini dowload ediyor!

En bilinçli diye düşündüğümüz ebebeynler bile maalesef şu çanta, bu ayakkabı, bu kıyafet derdine düşmüşler. Düşerken evde bir kız çocuğu varsa oda kendi yaşına uygun aynı derdi dertlenir olmuş. Yani moda 7 yaşında başlıyor artık. Yada daha küçüktür ama haberimiz yok. Birde bu ergenin kardeşi olur. Oda 7 yaşında ama ablasına özenir, onu taklid peşinde koşar. Hem kavga eder, hemde onun gibi olma sevdasındadır. Bilgisayardan pay ister sık sık.

Yahu bu gençlerin, çocukların bilgisayardan başka bir uğraşısı yokmudur? Okulda bunlara ders dışında, hayatını devam ettirmek için vaktini neyle geçirmesi lazım geldiği öğretilmez mi? Bir sanat, bir spor, bir hedef verilmez mi?

Her nekadar kızlar ve erkekler aynı eğitim sisteminden geçsede yetişkin bir birey olduklarında aynı sorumlulukları almıyorlar.

Yani bir kız çocuğu el sanatı, dikiş dikme, bebek bakımı, ev idaresi gibi şeyleri de öğrenmeli değil midir? Erkek çocuğuda marangozluk, para idare sanatı, fiziksel aktivite gibi şeyleri öğrenmeli değil midir?

Maalesef eğitim sistemimiz “yeterki ders çalışsınlar, hiçbir şeye ellerini sürmesinler ve direk işe atılsınlarda gerisi mühim değil” felsefesi üzerine kurulmuş. Bu yüzden kızda, erkekte evlenince hayat müşterek kavgasına giriyor ve hanımlar erkeklerden ev işi, erkekler hanımlarından para bekler hale geliyor.

Ne yazık!

Anneler kıyafet, çocuklar dans, dizi, sanal alem peşinde babalar ne alemde?

Babalar annenin diş geçiremediği yerde “şu kızına bişey söyle” amacıyla kullanılan dürtücüler gibiler…

“Yeter bu kadar bilgisayar, şimdi yan odaya git ve 20 sayfa kitap oku!” deyip oh be babalık vazifemi yaptım hissindeler. Tabi boşalan bilgisayara kurulma sırası onlarda…

Ceza olarak verilen bu kitap okuma çocuğun dünyasında ne kadar itici, hoşlanılmayan ve olmaz olası gibi bedduara nail olan araçlar haline geliyor. (o bambaşka bir mesele tabi..)

Aslında kimse halinden memnun değil ne anne- ne baba- ne çocuk ama kimse ne yapacağını bilmiyor zevkleri ve olması gereken arasında bocalamada. Rabbim doğru yolu göstersin inşAllah hepimize…

İş işten geçmeden, kendimizi, hayatımızın gidişatını izlemeli, yaşlılığımızı hayal edip bir çeki düzen vermeliyiz. En önemlisi bol bol dua etmeliyiz, dua en büyük silahımız.

Oğlum 5 yaşında ergenliğe yaklaşık 10 yılım var ama Rabbim’den bu süreçte doğru davranıp, halis niyetlerle, hayırlı ve güzel sonuçlar almayı, vatana millete faydalı hayırlı evlatlar yetiştirmeyi diliyorum tüm anne- babalar için….

Zor zamanda hayırlı evlatlar yetiştirebilmek duasıyla…

Share.

Leave A Reply